ನಾ ಒಬ್ಬಂಟಿ

Advt_NewsUnder_1
Advt_NewsUnder_1
Advt_NewsUnder_1

                                                           -ಸಿಂಧುಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎನ್.
                                                            ಪ್ರಥಮ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಎಸ್ ಡಿ ಎಮ್ ಉಜಿರೆ  
ಬದುಕು ಸಾಕೆನಿಸಿತು. ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡಿಸ ದಿರುವಾಗ ಆಗುವ ನೋವು ಏನೆಂಬುದು ಮನಕೆ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ರೂಂನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಿಂಚಿಹೋದ ದಿನಗಳ ಕಡೆಗೊಮ್ಮೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕಿದೆ. ಆಹಾ ಸೂಪರ್! ಜೀವನ ಅದೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು, ಅಂತ ನೆನೆದಾಗ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದ ನಗು ಅತಿಥಿಯಂತೆ ನನ್ನ ತುಟಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿ ಮತ್ತದೇ ನೋವು ಮೂಡಿತು.
ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಜೀವನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದ ನನಗೆ, ಡಿಗ್ರಿಗೆ ಬರುವಾಗ ಅದು ಹೊಸತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆಯಿಂದ ದೂರ ಬಂದ ನನಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗೂಡಾಯಿತು. ಹೊಸಬರಲ್ಲಿ ಹಳೆಯವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆ.! ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಹೊಸ ಬದುಕೆಂದು ಕೊಂಡು, ದಿನ ನೂಕುತ್ತಿದ್ದೆ. ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಅದೇನಾಯಿತೋ ಅರಿಯೆ.
ಈ ಹಿಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಮುಗುಳುನಗೆಯಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮುಖಗಳೆಲ್ಲ ಒಂದೊಂದಾಗಿಯೇ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಳೆಯ ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ನೇಹ, ಗೆಳೆತನ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ನಗೆ, ತಮಾಷೆ, ಹಾಡು, ಡ್ಯಾನ್ಸು ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಉಳಿದದ್ದು ಬರೀ ನೀರವ ಮೌನ. ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಒಂಟಿ ಜೀವವಾಗಿದ್ದೆ. ದಿನನಿತ್ಯ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ನೂರಾರು ತಲೆಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದ್ಯಾಕೋ ಒಂಟಿತನ ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಆಗ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪನಾಡಿದ ಮಾತುಗಳು, ನೋಡು, ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಯವರು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಹೊರಗಿನವರು ಎಂದಿಗೂ ಹೊರಗಿನವರೇ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೋ. ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದು ಅದೆಷ್ಟು ಸತ್ಯ ಎಂಬ ಅರಿವು ನನಗಾಯಿತು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ತಳ್ಳಿ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದುದರ ಪರಿಣಾಮ ಏನೆಂದು ನನ್ನ ಮುಂದಿತ್ತು.
ನಾನ್ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಾಗ ಧಡ್ ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ನನ್ನನ್ನು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ತಂದಿತು. ಏನೆಂದು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ವಾರ್ಡನ್ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಏನು ಕನಸು? ಓದೋದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಇಲ್ವಾ? ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗಲೇ, ಇದು ಸ್ಟಡಿ ಟೈಮ್ ಎಂದು ಜ್ಞಾನೋದಯವಾದದ್ದು.
ಮುಂದಿದ್ದ ಯಾವುದೋ ಪುಸ್ತಕದ ಹಾಳೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತದೇ ಚಿಂತನಾ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನುಗ್ಗಿತು. ಮನವೆಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿಯೇ ತೆರೆದವು.

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.